اگر عمر فاطمه علیه السلام را شهید كرده بود ... ؟

1- چرا حضرت علی علیه السلام در آن صحنه هیچ واكنشی از خود نشان نداد ؟

 مراجعه شود به منابع تاریخی

 توضیح : در هیچ منبع تاریخی نیامده است كه حضرت علی در آن صحنه اقدامی نماید ؛ دست به شمشیر برده و با قاتلان و مهاجمان در گیر شود آیا واقعا علی علیه السلام این گونه بود.؟

 2- چرا بعد از شهادت همسر خود فاطمة الزهرا علیه السلام انتقام او را نگرفت یا به فكر گرفتن انتقام نبود.؟

 توضیح: در هیچ منبعی ذكر نشده كه حضرت علی علیه السلام پس از شهادت دخت گرامی رسول خدا صل الله علیه و اله جهت خون خواهی و گرفتن انتقام ایشان اقدامی نماید، واقعا اگر كسی به حریم خانواده ما چنین تجاوزی بكند امانش می دهیم ؟ برای سكوت حضرت علی چه توجیهی خواهیم داشت ؟

3- چرا با قاتلان دختر رسول خدا  ص میانه خوبی داشت ؟

 نهج البلاغه فیض الاسلام ص 415 و 442  

 توضیح در مواقع زیادی عمر در زمان خلافت خود برای انجام مشورت به حضرت علی علیه السلام مراجعه می كند پیشنهاد ها و مشورتها ی كه حضرت علی علیه السلام به ایشان می دهد مملو و سرشار از محبت و صمیمیت و احترام می باشد و هر انسان عاقل و محققی با دنیای ار اوهام و شبهات در مورد حضرت علی علیه السلام مواجه می سازد. آیا در این جا هم نیاز به تقیه  داشت

 4- چرا  همواره از عمر تعریف و تمجید می كرد نهج البلاغه فیض خطبه 219 ص721

 توضیح : چگونه با كدام عقل و منطق می توانیم باور كنیم كه عمر فاطمه علیها السلام را به شهادت رسانده آنگاه حضرت علی علیه السلام از قاتل همسر خود فاطمه علیها السلام جلوی مردم تعریف و تمجید بكند . 

 5- چرا حضرت علی حتی در ایام خلافت و حكو.مت خود هیچ گاه  از شهادت همسر خود توسط عمر یادی نكرد .؟

 توضیح : آیا حضرت علی علیه السلام آنقدر بی وفا و بی معرفت بود كه پس از شهادت همسر خود حتی یك بار هم از شهادت ایشان یادی نكرد ؟ و اگر از آن یاد آوری كرده در كدام خطبه و سخنرانی ؟ كدام نامه؟ كدام مجلس و جلسه ؟و كدام منبع و كتاب ؟

  مراجه  شود كتاب كشف الغمه فی معرفه الائمه ج 1 ص 440 

 6- چرا حضرت علی علیه السلام سه تن از فرزندان خویش را به نام های ابو بكر ، عمر ، عثمان نام گذاری كرد ؟ كتاب كشف الغمه ج 1 ص 440 منتهی الامال ج 3 ص 162

 توضیح : واقعا شما نام دشمنان یا قاتل همسرتان را بر فرزندانتان می گذارید؟ این كار علی علیه السلام چه توجیهی می تواند داشته باشد ؟ ایا تقیه می تواند آن را توجیه كند ؟

 7- راستی چرا حضرت علی دختر خود به نام  ام كلثوم رااز همان همسر شهیدش بدنیا امده بود به نكاح قاتل همسر خود در آورد .؟

 وسایل الشیعه ج 15 ص457 كتاب الطلاق الاستبصار ج 3 352 الفروع من الكافی ج 5 ص346 جواهر الكلام ج 32  ص 279 

 توضیح : در منابع زیادی از كتابهای اهل تشیع از جمله منابع فوق با صراحت ذكر شده است كه عمر داماد حضرت علی علیه السلام و حضرت فاطمه علیها السلام  است .

 زیرا دختر ایشان ام كلثوم در نكاح عمر بوده است بنا بر این ما از مدعیان شهادت حضرت زهرا می پرسیم ایا شما می توانید دختر تان را به عقد قاتل همسر تان در بیاورید ؟ راستی اگر كسی به ناموس شما چپ نگاه كند چكارش خواهید كرد ؟ آیا غیرت و شجاعت علی علیه السلام از شما كمتر بود . واقعا كه خجالت آور است

 8- چرا حضرت امام حسن و امام حسین علیهم السلام مادام العمر از شهادت مادرشان توسط عمر یادی نكردند .؟

توضیح :در هیچ یك از منابع تاریخی شیعه و سنی دیده نمی شود كه حضرت امام حسن و حسین علیهم السلام از شهادت مادرشان توسط عمر یادی كرده باشند پس لزوما آنها به مادرشان عشق و علاقه ای نداشته اند. و این در حالی است كه شما در همه ساله برای سالگرد و فات مادرتان مراسم عزاداری می گیرید ایا محبت شما به مادرتان از محبت حسن و حسین علیهم السلام با مادرشان بیشتر است ؟

9- چرا مردم مدینه در قبال قتل دختر پیامبر ص سكوت كرده و هیچ اقدامی نكرده ؟

توضیح در كدام كتاب آمده است كه احدی از مسلمانان در رابطه با قتل حضرت فاطمه به هبوبكر و عمر اعتراض كند ؟ آیا آن همه  مسلمانان هیچ كدامشان از این جریان خبر نشدند ؟ و یا این كه همه شان طرف دار ابوبكر و عمر و دشمن فاطمه بودند ؟

10-     چرا شما تا چند سال پیش از جریان شهادت بی خبر و فراموش بودیدو الان بیاد تان آمد ؟ تقویم های پیش از 1372

توضیح : در سالنامه های پیش از سال 1372 خبری از شهادت فاطمه علیها السلام نیست

یا شیخ عثمان  یا حسین مظلوم  یا علی  یا عمر

ايشان 30 سال پيش از بعثت حضرت رسول اکرم صلی الله عليه وسلم متولد شد

روزی که ايمان آوردند تعداد مسلمانان 39 نفر بود.

3ـ عمر فاروق رضی الله عنه پدر ام المؤمنين حفصه پدر خانم رسول اکرم صلی الله عليه وسلم می باشد.

4ـ روزی که به خلافت رسيدند 55 سال داشتند.

5ـ مدت خلافت ايشان ده سال وشش ماه وچهار روز بود.

6ـ در زمان خلافت ايشان سرزمين های شام،عراق،مصر،ايران بزرگ،طرابلس وآذربايجان فتح گرديد.

7ـ شهرهای بصره وکوفه در دوره خلافت ايشان بنا گرديد.

8ـ ايشان اولين کسی است که تاريخ هجری را اساس گذاشت وديوان را ترتيب در جماعت با مردم نماز تروايح ادا کرد.

9ـ ايشان يکی از 12 نفر مجتهد عصر صحابه هستند.

10ـ پس از رحلت در خانه حضرت عايشه رضی الله عنها در جوار رسول اکرم صلی الله عليه وسلم  وابی بکر صديق دفن گرديد.

11ـ همسرا؛ايشان با زينب دختر مظعون،ام کلثوم دختر حضرت علی بن ابی طالب کرم الله وجه وجميله دختر ثابت ازدواج کردند.

12ـ فرزندان؛حضرت عمر رضی الله عنه،صاحب 12 فرزند شدند که شش فرزندشان پسر وشش فرزند ديگر دختر بود.

پسران؛عبد الله،عبد الرحمن،زيد،عبيد الله ،عاصم وعياض.

دختران؛حفصه ( ام المؤمنين) رقيه،فاطمه،صفيه،  زينب وام وليد.

اسم ولقب:

ايشان،عمر بن خطاب بن نفيل بن عبد العزی می باشد، نسب ايشان با رسول خدا صلی الله عليه وسلم در کعب بن لوئ به هم می رسد.

کنيت: ابو حفص که روز جنگ بدر رسول اکرم صلی الله عليه وسلم ايشان را مسمی کردند.

لقب: فاروق (جدا کننده حق از باطل) اين لقب توسط نبی کريم صلی الله عليه وسلم در روز اسلام آوردن سيدنا عمر به ايشان داده شد،زيرا خداوند به وسيله او اسلام را عزيز وقوی ساخت و او حق را از باطل جدا کرد.

ويژه گی ها،ومحيط رشد ونموی عمر رضی الله عنه:

عمر فاروق رضی الله عنه در مرکز دينی عرب،يعنی: مکه معظمه در خانه که به قوت ورشادت معروف بود به دنيا آمد ورشد يافت،در جاهليت برای رفع مشکلات ونزاع های موجوده ميان قبايل عرب در رأس هيأت ها برای ميانجيگری انتخاب می شد،از نظر جسمی شخصی بلند بالا،تنومند،نيکو صورت وقوی بود.

مسلمانان از دست ايشان در عهد جاهليت به خصوص سالهای اوج دعوت مرارت ها ديدند.

چگونه اسلام آورد؟

بنا به اختلاف روايات ايشان در سالروز بعثت سی سال داشت،در سال ششم بعثت ايمان آورد،از بدو مفتخر شدن به اسلام سخت گيری او از سر مسلمنان برداشته وبر سر کفار فرود آمد.

پيش از ايشان 39 نفر از اصحاب اسلام آورده بودند که با اسلام آوردن عمر فاروق رضی الله عنه تعداد مسلمانان به چهل نفر رسيد.

رسول اکرم صلی الله عليه وسلم دعا کرد. خداوند هم دعايش را مستجاب نمود،دعای پيامبر اين بود:« اللَّهُمَّ أَعِزَّ الْإِسْلَامَ بِأَحَبِّ هَذَيْنِ الرَّجُلَيْنِ إِلَيْكَ بِأَبِي جَهْلٍ أَوْ بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ» "بار خدايا! اسلام را به هر يک از اين دو نفری که نزد تو محبوب است عزت بده،ابی جهل يا عمر بن خطاب" که خداوند دعای پيامبرش را پذيرفت ودومی را بر گزيد،که: اسلام آوردن عمر نشانه محبوبيت وکرامت او در پيشگاه خداوند است.

مصاحبت با رسول اکرم صلی الله عليه وسلم:

همصحبتی وهمراهی با رسول اکرم صلی الله عليه وسلم چنان در ايشان اثر کرد که از او مؤمن مثالی ومتعهد به پروردگار،مطيع وفرمانبردار پيامبر،مخالف سرسخت دشمنان اسلام ساخت.در تمام غزوات وجنگ ها با رسول خدا صلی الله عليه وسلم حضور داشت،رسول اکرم صلی الله عليه وسلم از او با جملات در بار وگهربار خود تقدير کرده او را تحسين می نمودند،به اين حديث شريف توجه کنيد:« إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ الْحَقَّ عَلَى لِسَانِ عُمَرَ وَقَلْبِهِ» " همانا خداوند حق را در زبان عمر جاری ودر قلب او نهاده است ".

سيدنا عمر با تدبير وشجاع،سياست مدار ومدبر ومشاوری امين بود وبنا به حکمت الهی در چند مورد  تحريم شراب،عدم قبول فديه،وموضوع حجاب از آن جمله است،او از سلسله جونان عهد رسالت بود وهمانند ساير اصحاب جليل القدر رسول اکرم صلی الله عليه وسلم در دامن رسالت به نيکوترين وجه تربيه گرديد. سالها همراهی با منجی عالم بشريت از او عمری ساخت که با همه شهامت،شجاعت و ... نتوانست رحلت جانسوزختم الأنبياء،نبی معصوم ورحمت جهانيان را تحمل کند،او از شدت الم ودرد فقدان رسول اکرم صلی الله عليه وسلم می گفت:" رسول اکرم صلی الله عليه وسلم از دنيا نرفته بلکه دوباره به ميان مردم باز می گردد ومی گفت: هر کس بگويد: رسول اکرم از دنيا رفته است گردنش را با شمشير می زنم".

ايشان همان طور که با مشرکان سخت گير ودشمن بود با منافقان مزور ورياکار نيز چنان تعاملی داشت،هر گاه می ديدند کسی با حرکت ويا سخن خود قصد اهانت به پيامبر اسلام را دارد می گفت: ای رسول خدا بگذاريد گردن اين منافق را بزنم...

رسول انسانيت سيدنا عمر رضی الله عنه را در شمار جمع ديگری از اصحابش به بهشت بشارت می دهد،همين او را کافی است که رسول اکرم صلی الله عليه وسلم در حالی که از ايشان راضی بود از دنيا رفتند

حضرت عمر كه با تحريك مشركان مكه به قصد به شهادت رساندن حضرت رسول صلي‌الله عليه وسلم حركت كرده بود، چنان در مسير رسيدن به محل اقامت آن‌حضرت صلي‌الله عليه وسلم منقلب گشت كه با ديدن حضرت رسول‌الله صلي‌الله عليه وسلم به قدمهاي ايشان افتاد و گفت به من كلمه شهادت بياموزيد. پيامبر اسلام پس از تعليم كلمه شهادت، دست مباركش را بر سينه حضرت عمر كشيدند و چنين دعا كردند: بارالها هر چه بغض و كينه در سينه عمر است آنها را بيرون بياور.

سيدنا عمر با اخلاص اسلام را قبول كرد و جانش را براي اشاعه و دفاع از دين اسلام به خطر انداخت. در تمام غزوات همراه پيامبر بود. وقتي مسلمانان در غزوه احد پا به فرار گذاشتند  حضرت عمر و حضرت علي و برخي ديگر از بزرگان صحابه با پايمردي در ميدان ايستادند و به مبارزه پرداختند. جان‌نثاريهاي ايشان در دفاع از اسلام بر هيچ كسي مخفي نيست. در دوران خلافت خود دو قدرت بزرگ آن روز يعني ايران و روم را از پاي در آوردند و اسلام را در قلب سرزمينهاي قيصر و كسري داخل نمودند و ايران و ايرانيان را مشرف به اسلام ساختند. اين منت بزرگ ايشان بر تمام ايرانيان است. حضرت عمر رضي‌الله‌عنه مايه عزت اسلام و مسلمين و بي‌رغبت به مال و منال دنيا بود. درويشانه دوران خلافت خود را پشت سر گذراند. تمام هم و غم ايشان و ديگر اصحاب و اهل‌بيت پيامبر صلي‌الله عليه وسلم رساندن امانت الهي، يعني كتاب و سنت، به ديگر جهانيان و اصلاح آنان و بهره‌مندي از دين و هدايت بود. او ناصر قرآن عظيم‌الشان و ناشر سنتهاي نبوي بود. در راه خدا از ملامت هيچ ملامت‌كننده‌اي هراس نداشت.

مولانا عبدالحميد در خصوص رابطه صميمانه شيخين با اهل‌بيت پيامبر گفت: سيدنا ابوبكر و سيدنا عمر رضي‌الله‌عنهما احترام خاصي براي فرزندان و اهل بيت آن‌حضرت صلي‌الله عليه وسلم قايل بودند. حضرت علي رضي‌الله‌عنه از مشاورين ويژة حضرت ابوبكر و عمر بود. سيدنا حسن و حسين حضرات ابوبكر، عمر و عثمان را در راه اسلام نصرت كردند و با انسجام و اتفاق به اسلام و مسلمين خدمت كردند. اسلام را گستراندند و براي اسلام عزت و سربلندي آفريدند. اين بزرگواران با اخلاص و تلاشهاي خود رضايت پروردگار را حاصل كردند و در حالي دنيا را وداع گفتند كه ثروتي از آنان به جاي نماند، بلكه دين و هدايت براي جهانيان به ارث گذاشتند. رحمت خداوند نثار ارواح پاك آنان باد

حضرت عمر شخصيتي بود كه حضرت رسول اكرم صلي‌الله‌ عليه وسلم براي اسلام آوردن ايشان دعا فرمودند. در روزهاي آغازين دعوت اسلامي، در حالي كه پيامبر اسلام و مسلمانان با مصائب و مشكلات سختي مواجه بودند و به صورت مخفيانه به عبادت مي‌پرداختند، پيامبر اكرم صلي‌الله عليه وسلم به درگاه پروردگار چنين دعا كرد: بارالها اسلام را با عمر بن خطاب يا عمرو بن هشام ياري فرما. اين دعا مورد قبول واقع شد و حضرت عمر شكار دعاي آن‌حضرت صلي‌الله عليه وسلم شد.

==================================

شيخ‌الاسلام مولانا عبدالحميد امام‌جمعه اهل‌سنت زاهدان در خطبه‌هاي جمعه 6/بهمن/1385 مقارن با ششم محرم 1428 هـ.ق از دو شخصيت برجسته تاريخ اسلام كه در ماه محرم به شهادت رسيدند ياد كرد و سپس به بيان موقف اهل‌سنت در مورد عزاداري پرداخت

      امام حسین (رض) در زمانی دیده به جهان گشود وجوان وبزرگ شد که هنوز رهبران مذاهب اهل سنت جماعت و اهل تشیع امامان ابو حنیبه ، امام حنبل ،امام مالک ، امام شافعی وامام جعفرصادق دیده به جهان نگشوده بودند . امام حسین (رض) اسلام را از نص قرآن واحادیث حضرت محمد (ص) آموخت. او در زمانی زندگی میکرد که هرمشکل را از سرورکائنات محمد (ص) وخلفای راشدین حضرت ابوبکر صدیق (رض) حضرت عمرفاروق (رض) حضرت عثمان غنی(رض)وحضرت علی (ک)  میپرسدند وجواب قانع کننده میگرفتند . امام حسین (رض) در زمانی زندگی میکرد که خلفای راشدین چون چهاربرادر، چهار یار، چهارهمرزم وهمسنگرزندگی وبعد از رحلت حضرت محمد (ص) درخلافت اسلامی به ترتیب ابوبکر، عمر، عثمان وحیدر(رضی الله وتعالی اجمعین ) به هم بیعت نمودند. امام حسین در زمانی زندگی میکرد که خلفای راشدین با انتهای دوستی ،صمیمیت ومحبت با هم خویشاوندی نمودند. زندگی درسایه پیامبراسلام ،عقیده مستحکم به جهادوشهادت  در راه الله سبحانه وتعالی وشهامت ،دلاوری ،جان نثاری ،فداکاری  ،آزادمنشی  وده ها خصوصیت نیکو وپسندیده دیگر دست بدست هم داده  حضرت امام حسین را آماده قیام ،حرکت وجهاد نمود . به گواه تاریخ بعدازدرگذشت حضرت معاویه فرزندش یزید برمسند قدرت نشست . یزیدلعین اهلیت مقام رهبری مسلمانان را نداشت و حضرت امام حسین(رض) موافق حق ومخالف باطل به او بیعت نکرد واختلافات بین جانبین آغاز گردید. حضرت امام حسین با یارانش ازمدینه به مکه آمد و چند ماه در آنجا اقامت گزید . درین ایام پیروان حضرت علی (ک) در کوفه از امام حسین دعوت به قیام و خلافت نمودند وهمکاری خودرابا لشکری منظم برای سرنگونی یزیداعلان داشتند . حضرت امام حسین(رض) پسرعم خود مسلم ابن عقیل را برای گرفتن بیعت به کوفه فرستاد ومسلم موفق گردید بیعت 18000 نفر را کسب نماید وحضرت امام حسین بازنان ،وکودکان ونزدیک به هشتاد نفرازیاران به طرف عراق روان شدند. یزید ازین حرکت امام حسین(رض) آگاه شد ولشکری به سرکرده گی ابن زیاد از بصره به کوفه فرستاد و کوفه را تسخیر نمود ومسلم رابه شهادت رساند . یزید لشکرعظیم ومنظم به سرکرده گی عمر ابن سعد سر راه امام حسین(رض) فرستاد و درمنطقه کربلا با هم روبروشدند و به تاریخ روز جمعه دهم محرم سال 61 هجری در زد وخورد شدیدی که رخ داد ؛ حضرت امام حسین با هفتاد ودونفرازیارانشان جام شهادت نوشیدند .عمرابن سعد دیگر همراهان شانرا اسیرساخت وباسرخونین حضرت امام حسین به شام نزدیزیدفرستاد. یزیدبعدازمدتی زنان وکودکان اسیر را به مدینه روان نمود وسر امام حسین(رض) را دفن کرد . مدفن سر امام حسین را برخی درشهردمشق و بعضی در قاهره وبرخی درکربلاهمراه جسدشان گفته اندو تاامروزچندین زیارتگاه ومرقد درآن اماکن به نام حضرت امام حسین (رض)شهرت وزیارتگاه عام وخاص میباشدد.  جهاد وشهادت امام حسین(رض) سرمشق ، درس ، پند واندرز بزرگی برای نسل آینده میباشد؛ تا از آن سرمایه معنوی و اندوخته های جهاد وشهادت نیرو وانرژی گرفته راه امام حسین (رض) که فی سبیل الله بود؛ دوام داده وازآن بیاموزیم . راه امام حسین(رض) ایمان به اسلام وآنرادرزندگی خودعملی کردن است . میراث و پیام امام حسین (رض) عبادت ،جهاد ،شهادت،تقوی ،جانثاری ، فداکاری ،قیام، حرکت، شهامت، اتفاق ،اتحاد،دوستی ،محبت ،احترام ، شفقت ، پیروزی ،سعادت ، کامرانی ، کمک ، خوشی ،غرور ،سربلندی ... وصد هاپدیده نیکوی دیگر میباشد. پیام و میراث جهاد وشهادت امام حسین(رض) با سکون ، سکوت ، ظلم ،ستم ، توهین ،غیبت ،تهمت ،منافقت، تعرض ،کینه ، عداوت ،بیکاری ،تنبلی ، نوحه  ، بدعت، تن آزاری ،مردم آزاری وصدهاپدیده ناشایسته دیگرارتباط ،توافق وهمبستگی ندارد.برای بزرگداشت شهادت حضرت امام حسین(رض) وظیفه هرمسلمان است که در این مرحله حساس تاریخ که دست هر دوست نادان و دشمن بی رحم در بی اتفاقی و ویرانی مسلمانان شریک میباشد ؛ برادران وخواهران مسلمان اهل تسنن واهل تشیع برادرانه وصمیمانه دست بدست هم داده ؛از دست آورد های بزرگ جهاد وشهادت امام حسین(رض)  اندوخته و دراتحاد ،اتفاق وسربلندی مسلمانان انتهای سعی ، کوشش وجد وجهدنموده وانرژی رابه مصرف برسانندتاباشد که مخالف عقیده دشمنان اسلام دوباره آن شکوه وجلال در سایه لا اله الاا لله محمد رسول الله چون خورشیدی بدرخشد

        روز عاشورا را حضرت محمد (ص) روزه میگرفتند و احادیث زیادی پیرامون بزرگی و روزه درروز عاشورا ثبت شده است.                                                       

     بی بی عایشه صدیقه (رض) روایت میکند « قریش در دوره جاهلی روز عاشورا را روزه میگرفتند و پیامبر (ص) نیز آن روز را روزه میگرفت . چون به مدینه آمد آنرا روزه میگرفت و روزه آنرا به مردم دستور میداد. آنگاه که روزه رمضان فرض گردید.فرمود: هر کس دلش خواست عاشورا را روزه بگیرد وهرکس نخواست افطارکند» متفق علیهازابن عباس روایت است « که چون پیامبر به مدینه آمد دریافت که یهودیان عاشورا را روزه میکیرند. گفت: چرا روزه میگیرند گفتند:روزیست مبارک که خداوند حضرت موسی وقوم اسرائیل را در آن روز از دست دشمن نجات داد پس حضرت موسی آنروزرا روزه میگرفت.پیامبر گفت:من به موسی ازشماشایسته تر ونزدیکتر میباشم  پس خود آنروز را روزه گرفت وبه مردم نیز دستور داد که روزه باشند»

     ابن عباس روایت میکند :«ای رسول الله یهودیان ونصرانیان آنروزرا بزرگ میدانند. فرمودند: انشاالله در سال آینده روز نهم را نیز روزه خواهم گرفت. ولی سال آینده پیغمبروفات کرد»

       دهم محرم ،عاشورا، با تاریخ کهن، که به دوران حضرت موسی (ع) پیوند میخورد ؛ در حقیقت روز پیروزی ، موفقیت ، آزادی ،استقلال ،جشن ،خوشی وشادمانی میباشد. به همین مناسبت  به پاس شکران الله سبحانه وتعالی و شکوفائی وبزرگداشت این روز ، یهود ونصارا دهم محرم ،عاشورا را روزه میگرفتند . حضرت محمد (ص) نیز اینروز را روزه میگرفتند وبه دیگران توسعه میکردند که روزعاشورا را روزه بگیرند .

     محرم ماه اول سال هجری وشروع زندگی نوو استقبال از سال جدید و موسوم فخر ، مباهات ، خوشی وشادمانی میباشد . برعلاوه وجه تسمیه این ماه  محرم الحرام است؛یعنی ماهی که در آن قتال ، جنگ ،خونریزی ،ظلم ،ستم ،بیرحمی وجنایت حرام است . محرم الحرام ماه اتفاق، اتحاد ،صمیمیت ،دوستی وبر مسلمانان است که ازآن اعمال ،کردار وگفتاری که با این ماه سازندگی ندارد پرهیز وبه آن پدیده های که شایسته این ماه است ؛ توصل جویند .                                                                          

      شعرا زبان فارسی دری از این روزبا اشعار ناب استقبال ویک روزفرخنده ومبارک گفته اند